21 اردیبهشت 1387 6:46 قֽظֽ

دانشمندان سنگاپوري طي مطالعات خود در زمينه تاثيرات چاي روي فعاليت هاي مغزي دريافته اند كه چاي براي مغز مفيد است.
اين دانشمندان اعلام كردند كه نوشيدن حتي يك فنجان چاي در روز با كاهش سرعت تحليل رفتن سلول هاي مغزي و نيز هوشيار نگه داشتن مغز تا سنين سالخوردگي براي مغز مفيد است.
اين مطالعات طي چهار سال انجام گرفته است. پرفسور نگ تزه پين از دپارتمان روانپزشكي دانشگاه ملي سنگاپور كه در اين تحقيق شركت داشته اظهار داشت كه هر نوع چاي مي تواند اين تاثير مثبت را داشته باشد.
چاي نوشيدني ارزان و غير سمي است كه به ميزان بسيار زيادي مصرف مي شود.
دانشمندان اين دانشگاه دريافتند كه كاتچينز يك تركيب طبيعي در چاي است كه از سلول هاي مغزي در برابر پروتئين آسيب رسان به مغز محافظت كرده و در نتيجه توان ادراكي مغز را حفظ مي كند.
گفتني است كه پروتئين آسيب رسان به مغز طي گذشت سالهاي عمر افراد در مغز آنها ساخته مي شود.
همچنين كافئين موجود در چاي خلاف كافئين قهوه، حاوي پروتئين طبيعي موسوم به تي آئين است كه اثرات جانبي معمول كافئين از قبيل افزايش فشار خون، سردردها و خستگي را خنثي مي كند.
در اين تحقيق دانشمندان روي عادات نوشيدن چاي در دو هزار و 501 فرد چيني 55 ساله از سپتامبر سال 2003 تا دسامبر سال 2005 مطالعه كردند.
براي اين منظور سلامت شركت كنندگان، قدرت توجه آنها، استفاده از زبان و توانايي هاي بصري و فضايي آنها ارزيابي و الگوي مصرف چاي آنها نيز كنترل شد.
حدود 38 درصد آنها اصلاچاي نمي نوشيدند. 29 درصد فقط يك نوع چاي مي نوشيدند و باقي آنها نيز انواعي از چاي هاي مختلف را مصرف مي كنند.
دو سال بعد دو سوم از كساني كه عادت به نوشيدن چاي داشتند به لحاظ توانايي ادراكي و قدرت حافظه همان نمره دو سال قبل را توانستند كسب كنند. در حالي كه نمره توان حافظه در 35درصد از افرادي كه چاي نمي نوشيدند به طور متوسط در اين مدت دو درجه كاهش پيدا كرد.
بررسي هاي بيشتر به دانشمندان ثابت كرد كه چاي يك عامل شناخته شده بارز در شاداب نگه داشتن سلول هاي مغزي است.

1 بهمن 1385 7:14 قֽظֽ

امروزه چای به عنوان يکی از پرطرفدارترين نوشيدنی درجهان ، نوشيدنی همگانی که برسرسفره و روی ميز بسياری از مردم جهان ، در مهمانی ( جشنها و سوگواری ها و ... ) به عنوان پيش غذا ، پس از غذا و گاه غذای اصلی ( چای شيرين صبحانه ) جای دارد و بعد از آب يکی از ارزانترين و پرطرفدارترين نوشيدنی های جهان محسوب می شود .
تاريخ دقيق استفاده استفاده از چای به علت قدمت آن معلوم نيست ولی اصل اين گياه به چين ، برمه و تونکن می رسد . اين گياه علاوه بر چين ، درهند و سيلان ، ژاپن ، اندونزی ، ويتنام ، تبت ، قفقاز و ايران نيز می رويد .
چای ايرانی در مقايسه با چای های خارجی خالص تر است زيرا برای خوش عطر و طعم کردن آن از مواد معطر استفاده نمی شود .

24 مرداد 1385 9:51 بֽظֽ

کاشت محصول چای در اواخر دهۀ قرن گذشته در شمال ایران به خصوص لاهیجان صورت گرفته و امروز 34000 هکتار از زمین های گیلان و مازندران را به خود اختصاص داده است با توجه به اینکه در بهترین شرایط ، تولید کنونی پاسخگوی نیاز داخلی نیست متأسفانه به دلیل وجود عوامل مختلف در سالهای اخیر با کاهش کمی و کیفی چای نیز روبرو هستیم .

این عوامل عبارتند از :

1- سن گیاه : اکثر باغات چای عمری بیش از 60 سال دارند و غالباً پیک تولید را طی کرده و سیر نزولی را می پیمایند .

2- تغذیه : ارائۀ یک فرمول کلی تغذیه ای برای تمام باغات چای بدون در نظر گرفتن بافت خاک ، سن بوته و مقدار مادۀ غذایی کاسته شده از زمین در اثر تولید ، تأثیر منفی بر روی کمیت و کیفیت برگ سبز و همچنین چای خشک گذاشته است .

3- عوامل بیماریزا : یکی از معضلات امروزۀ باغات چای وجود عوامل بیماریزا و آفات می باشد از بین عوامل بیماریزا می تواند به نماتد اشاره نمود و با توجه به پرباران بودن منطق کشت و وجود آب زیاد ( به عنوان عامل انتقال نماتد از یک مزرعه به مزرعۀ دیگر ) مبارزه با آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است .

4- بافت : کشت چای در مناطق مختلف و در زمین هایی با بافت متفاوت مانع رشد مناسب بوته ها گردیده و در نتیجه عملکرد در هکتار ( با توجه به سن باغ ) در حال کاهش است .

در پایان این مطالعه برخی از راهکارهای علمی مقبله با عوامل کاهندۀ فوق بر شمرده شده است .

دکتر بهمن سماک محمدی

دکترای گیاهپزشکی

24 مرداد 1385 9:43 بֽظֽ

هدف این بررسی نشان داده راه های سازگار شدن رفاه مصرف کننده چای ایرانی در ایران و افزایش تولید و بهبود کیفی آن است . در واقع رفاه مصرف کنندۀ ایرانی می تواند تحت شرایط معین – که نیاز به برنامه ریزی و سیاستگذاری و هدایت منابع دارد – به گونه ای به حداکثر برسد که با افزایش تولید و بهبود کیفیت چای ایرانی همراه باشد . به عبارت دیگر در این بررسی نشان داده می شود که نه تنها رابطۀ معکوس بین این دو مقوله وجود ندارد ، بلکه رابطۀ مستقیم نیز می تواند از حالت انحنایی به حالت خطی برسد ، به عبارت دیگر افزایش تولید نه فقط تا محدوده های معین بلکه تا حد نهایی ظرفیت تولید داخلی ، می تواند به طور یکنواخت رفاه مصرف کننده را بالا ببرد .

بحث بعدی این است که اگر ضابطه بهینه سازی را شامل رفاه مصرف کننده به اضافۀ اشتغال در رشته تولید بدانیم ، باز می توانیم با افزایش بهره وری و مرغوبیت به بهینه سازی دوگانه برسیم . اگر بپذیریم که اشتغال در تولید چای در واقع به دلایل طبیعی و فنی و اقتصادی ، جایگزین دیگری ندارد یا جایگزینی آن بسیار محدود است ، آنگاه در می یابیم که افزایش تولید ، بهبود مرغوبیت در فرآوری کشاورزی و صنعتی به اضافه افزایش کارآمدی می تواند بهینه سازی جامع را هم به نفع تولید کننده ( طیف گستردۀ عاملان تولید ) و هم به نفع مصرف کننده بر عهده بگیرد .

حل مسئله بهینه سازی – که در این بحث تا حدی از طریق روابط انتزاعی ریاضی اما عمدتاً از طریق تحلیل واقعیت و پیش فرض های واقعی در این رشته صورت می گیرد – ناگزیر باید از مسیر تجارت خارجی عبور کند . تا زمانی که واردات چای در اختیار گروه های سودجو و بی توجه به ضرورت های تولید ملی و رفاه قیمتی – کیفی مصرف کننده صورت می گیرد و تا زمانی که بوروکراسی بی فایده و بی پایه چای به صورت دست و پاگیر و در واقع به ضرر تولید کننده داخلی و رفاه مصرف کار می کند ، شرایط بهینه سازی جامع فراهم نمی آید .

اقتصاد چای باید مبتنی بر حمایت از تولید داخلی و تولید کنندگان آن و نیز مبتنی بر انتقال بخش قابل قبول منابع سود ناشی از تجارت چای به داخل کشت و صنعت باشد . این حمایت و انتقال منابع بیش از هر چیز باید سه عامل بهره وری تولید در مراحل صنعت ( همراه با فن شناسی و آموزش نیروی کار ) ، کیفیت و تنوع محصول و بالاخره رفاه قیمتی – کیفیتی مصرف کننده را در هدف داشته باشد . حمایت یکسره و بی ضابطه همانند واردات بی رویه و سودجویانه هر دو هم رفاه مصرف کننده را به خطر می اندازد و هم ار تبدیل توان بالقوه تولید ملی ( که ثابت می شود بسیار بالا است ) به توان بالفعل جلوگیری می کند . هماهنگی اتحادیه دهقانی چایکاران با سندیکای کارخانجات چای شمال ، نیروی کار صنعتی و خدماتی ، توزیع کنندگان و بالاخره نمایندگان سلیقه و منافع مصرف کننده می تواند به گونه ای مشارکتی – صنفی شکل بگیرد . نهادهای بوروکراتیک موجود ، به واردات سودجویانه و نالازم و مخرب و نادیده گرفتن منافع مصرف کننده و تولید کننده انجامیده است و این می تواند نه تنها از تبدیل امکانات بالقوه به بالفعل جلوگیری کند بلکه می تواند زندگی دهها هزار چایکار و تولید کنندۀ صنعتی را به خطر اندازد .

دکتر فریبرز رئیس دانا

پژوهشگر اقتصادی

24 مرداد 1385 9:38 بֽظֽ

در سال های اخیر ، چرخه کشاورزی ، صنعت و بازرگانی چای ، دچار پیچیدگی ها و مشکلات فراوانی شده است . بازار داخلی را انبوهی از چای های مرغوب و نامرغوب و حتی تقلبی خارجی پر کرده است . نامرغوب شدن محصول داخلی محملی برای کاهش شدید قیمت تولید داخلی گردیده و اثرات نامطلوب خود را بر مجموعه فرآیند گذاشته است . رشد قیمت برگ سبز در سالهای اخیر از کمترین روند نسبت به سایر محصولات کشاورزی برخوردار بوده است . کارخانجات تبدیل چای به شدت فرسوده و از ابتدایی ترین تجهیزات بهره برداری می کنند و تقریباً هیچ سرمایه گذاری جدی در این زمینه انجام نشده و اساساً سرمایه گذاری های جدید فاقد توجیه اقتصادی است . بالغ بر هفتاد هزار تن از محصول چای سنوات گذشته در انبارهای سازمان چای بدون مشتری موجود است و به این میزان باید محصول فروش نرفته سال گذشته کارخانجات و انبار قاچاقچی ها و تقلبی سازها را اضافه کرد که در مجموع فراتر از مصرف دو ساله کشور است . در چنین شرایطی طرح واگذاری خرید برگ سبز و فرآوری و فروش چای به کارخانجات به اجرا در آمده است و همراه آن سؤالات متعددی را مطرح می سازد

آیا چای ایران مرغوبیت کافی برای فروش به خریداران داخلی را دارد ؟

- آیا در دراز مدت و با پیوستن ایران به WTO و اجرای دروازه های باز ، چای داخلی جایگاهی برای زیستن و ادامه حیات دارد ؟

- آیا اجرای طرح آزاد سازی و اصلاح ساختاری نظام تولید و توزیع چای داخلی باید دنبال شود ؟

برای جواب دادن به این سؤالات ، وقتی به روند تحولات و شکل گیری وضع موجود توجه شود ، خواهیم دید که بزرگترین دشمنان چای تولیدی ما ، نه عمدتاً از بیرون ، بلکه در درون نظام تولید و توزیع شکل گرفته و مجموعه نظام را به نهادی ضعیف و به شدت آسیب پذیر تبدیل کرده است و جا دارد که قبل از پرداختن به عوارض و دشمنان خارجی و بالقوه دیگر ، در ابتدا با بازسازی و بهینه سازی درون سازمانی این نهاد بپردازیم و استقلال مدیریتی ، بازرگانی و علمی این حرفه و فعالیت را به آن بازگردانیم تا زمینه مناسب و شایسته ای برای ایجاد امکان بقا و حتی رشد و بالندگی دراز مدت آن فراهم آوریم . در این صورت خواهیم دید که چای ایرانی قطعاً دارای مرغوبیت کافی حتی برای صادرات نیز هست و می تواند در کنار واردات ، زیستمندی مناسبی را به صورت پایدار داشته باشد و حتی از واردات به عنوان یک نکته مثبت و در جهت بهسازی ساختار کیفیت استفاده نماید . در مقابل با فسادهای وسیعی که با سوءاستفاده های جاری و مرسوم از جمله تقلب و عرضه چای تقلبی به بار آمده است ، می باید با شدت و منطق و روشهای مطلوب علمی و اطلاع رسانی ، مقابله کرد و با آگاه ساختن عامه مردم ، حمایت مردمی را جلب نمود . این کار خود به فرهنگ سازی و زمینه سازی طولانی مدتی نیاز دارد که بی تردید نیازمند برنامه ریزی ، سرمایه گذاری و اجرای دقیق و هماهنگی های لازم است .

مهندس علی رهبر

کارشناس ارشد مدیریت و برنامه ریزی